featured

Nol Engelen, schipper op de Waterbakfiets

Zijn donkere, sonore stemgeluid doet meteen denken aan Kapitein Haddock, de stoere zeeman uit de strip Kuifje. Nol Engelen, schipper van de waterbakfiets, moet lachen om die vergelijking. Uiterlijk heeft hij niets weg van kapitein Haddock: “Ik heb geen baard, geen snor en ook geen kapiteinspet.”

“Dat schippers een pet droegen, is trouwens vergane glorie”, zegt Engelen. Zoals er wel meer dingen veranderd zijn met het verstrijken der tijd: 28 jaar lang voer hij samen met zijn vrouw naar Frankrijk, België en op de Duitse kanalen tot hij rond 2000 schipper op de waterbakfiets werd, een binnenvaartschip dat containers vervoert in de Rotterdamse haven. Op dat moment veranderde er veel. Niet alleen zijn vaargebied werd kleiner, Engelen kreeg ook een huis aan de wal en een geregelder leven. Nu vaart hij alleen nog doordeweeks en gaat in het weekend naar huis. Twee Roemeense matrozen hebben aan boord de plek ingenomen van mevrouw Engelen, die thuis de administratie doet van V.O.F. Hydra, zijn schippersbedrijf, en met wie de schipper, ook al ziet hij haar minder, naar eigen zeggen nog steeds ‘een gelukkig huwelijk’ heeft. 

Eerste ‘groene’ initiatief
V.O.F. Hydra is samen met Nedcargo Container Barging B.V. eigenaar van de waterbakfiets. Nedcargo zorgt op contractbasis voor de planning van de vrachten voor het 2000 ton wegende schip. “Vroeger gebruikte men een bakfiets voor de aflevering van kleine vrachten in de stad”, vertelt Engelen om uit te leggen hoe het vaartuig aan zijn naam komt. “Dit schip doet hetzelfde maar dan via het water.” De waterbakfiets,die 81 TEU aan containers kan vervoeren, was bij aanschaf in 1999 het eerste ‘groene’ initiatief van Nedcargo. In plaats van vrachtwagens die in het havengebied volle en lege containers van terminal naar terminal rijden, wordt het binnenvaartschip ingezet. Dat scheelt weer heel wat CO2-uitstoot, fijnstof en verkeersdrukte in de stad.

Crisis
Engelen mist zijn vroegere leven waarin hij met zijn binnenvaartschip lange afstanden aflegde, helemaal niet: “Varen in het drukke Rijnmondgebied vind ik juist leuk en afwisselend. Er is van alles te zien. Mammoettankers, enorme pontons, cruiseschepen, noem maar op.” Ook de soms lange wachttijden voor het laden en lossen bij de terminals vindt hij niet zo erg: “Al gebeurt het af en toe dat je vier of vijf uur ligt te wachten en pas ’s avonds of ‘s nachts aan de beurt bent.” Aan de andere kant zijn oplopende wachttijden ook een goed teken: De economische crisis van de afgelopen jaren leidde ertoe dat er een periode geen wachttijden waren, maar ook te weinig containers om te verschepen. Om de crisis door te komen, zorgde partner Nedcargo in die tijd voor alternatief werk, zoals het vervoer van stalen buizen naar Werkendam.

Bruiloftsgasten
Een bijzondere vracht betrof ook het bruidspaar Diederik Antvelink en zijn aanstaande vrouw. De directeur van Nedcargo Container Barging had een watertaxi besteld om met zijn bruid naar het huwelijksfeest te varen, maar er bleek iets mis met de bestelling. “Als noodoplossing heb ik toen het bruidspaar naar de Veerhaven gevaren, waar alle bruiloftsgasten op de kade stonden te wachten”, vertelt Engelen. “Passagiers meenemen is niet de gewoonte, maar voor mijn compagnon wil ik wel een uitzondering maken.” Dit is misschien tekenend voor de goede relatie die de schipper met Nedcargo heeft: “In de elf jaar waarin we samen dit schip exploiteren, is er nog nooit iets vervelends voorgevallen.”

Voet aan wal
Mede vanwege de goede verhoudingen zette hij onlangs opnieuw zijn handtekening onder een contract voor nog eens drie jaar samenwerking. Engelen: “Dit zullen wel mijn laatste jaren zijn, want ik ben 62 en zit dus tegen mijn pensionering aan.” De schipper weet nog niet wat hij gaat doen als hij straks voorgoed voet aan wal zet. In elk geval meer tijd doorbrengen met zijn vrouw, drie kinderen en vijf kleinkinderen, denkt hij, maar ook genieten van wat hij thuis het liefste doet: onder het genot van een biertje het binnenvaartblad ‘De Schuttevaer’ lezen.